"Jutro" - Gemma Malley

Wydawnictwo Wilga

Ilość stron: 317

Deklaracja #3

Nikt nie powinien żyć wiecznie

Jutro to już ostatni tom antyutopijnej trylogii Deklaracja. Po raz ostatni spotykamy się z Peterem, Anną, przeżywamy z nimi przygodę, która doprowadzi do końca. Podczas lektury cały czas towarzyszy pytanie: jak to wszystko się skończy? Czy bohaterowie wywalczą szczęśliwe zakończenie?

Oprócz tego, kończeniu serii zawsze towarzyszy smutek, nostalgia. To jak pożegnanie się z przyjaciółmi, z którymi spędzało się czas od części pierwszej.

Podziemie toczy nieprzerwaną walkę z Długowiecznością. Wydaje się, że ich szanse nie są wielkie, ale nie poddają się.

Wszystko się zmienia, gdy zaczynają ginąć ludzie, pojawiają się zwłoki, a słowo Śmierć na nowo pojawia się w umysłach ludzi, nie jest to już wyraz z przeszłości, nierozumiany i niepotrzebny.

Władze oskarżają o to Podziemie, ludzi, którzy walczą o lepszą przyszłość. Dochodzi do zamieszek, doniesień na sąsiadów. Gdy rośnie wrogość, nikt nie jest bezpieczny.

Anna pragnie tylko spokoju i bezpieczeństwa rodziny, Peter nie potrafi trzymać się z daleka od głównych wydarzeń. Jude jest w samym centrum operacji Podziemia, a Sheila chce za wszelką cenę odnaleźć rodziców. Jak skrzyżują się tym razem ich drogi? Czy zwycięstwo odniesie Długowieczność czy odwieczny krąg życia?

Tak jak i w drugiej części, śledzimy historię z kilku punktów widzenia. Czytelnik ma wgląd w poczynania Petera, Anny, a także Jude'a i ich największego wroga – Richarda Pincenta. Dzięki temu mamy rozeznanie w całej sytuacji. Osobiście najbardziej wyczekiwałam scen z Jude'em, które obfitowały w akcję i najciekawsze momenty.

Akcja pędzi nieprzerwanie, nie sposób domyślić się, co zaraz się wydarzy. Kto jest bezpieczny? Kto okaże się zdrajcą? Czy plan się powiedzie? A może zaraz dojdzie do katastrofy? Przez tę wartką akcję połknęłam książkę w jeden dzień, zresztą podobnie było z innymi częściami trylogii.

Miło było obserwować, jak rozwijają się bohaterowie. Jak stają się dorosłymi, odpowiedzialnymi ludźmi, którzy walczą o swoje przekonania, podejmują trudne decyzje. Każdy z nich zmienił się od części pierwszej pod wpływem wydarzeń i ciągłej walki. Dzięki temu stają się oni autentycznymi, trójwymiarowymi postaciami.

Moją ulubioną częścią tej trylogii jest tom pierwszy – Deklaracja. Czytałam ją około trzy lata temu a nadal tkwi w mojej pamięci. Była ona jedną z pierwszych antyutopii, jakie czytałam i wciąż uważam, że także jedną z lepszych. Warto się z nią zapoznać, wejść do świata, gdzie dzieci nie powinny istnieć, a ludzie żyją wiecznie.

Cenię w tych powieściach to, że poruszają z pozoru oczywiste kwestie, które jednak są istotne. Zmuszają czytelnika do zastanowienia się, przemyślenia sprawy wiecznego życia i wyrobienia własnej opinii. Czy Długowieczność aby na pewno jest czymś pożądanym? A może nie powinno przerywać się odwiecznego kręgu życia i śmierci?

Zdecydowanie warto zapoznać się z tą piękną historią.

Ocena: 9/10

Serdecznie dziękuję Grupie Wydawniczej Foksal za możliwość poznania zakończenia tej historii. 

W skład trylogii wchodzą:

1. Deklaracja – recenzja
2. W sieci – recenzja
3. Jutro

Jutro - John Marsden

Czy Jutro może zmienić całe Wasze życie? Co zamierzacie robić następnego dnia? Ja pewnie wstanę wcześnie rano, pójdę do szkoły, potem wrócę do domu, zrobię lekcje, zjem obiad, poczytam, obejrzę jakiś film i to tyle. Dzień jak każdy inny. A co jeśli nie? Jeśli wydarzy się coś całkiem niespodziewanego, coś, co wywróci cały mój świat do góry nogami? Czy jeden dzień może tyle zmienić? Co nas jutro czeka?

Siedem osób, znających się ze szkoły, wybrało się do Piekła, to nazwa trudno dostępnego miejsca w górach. Pragnęli tylko miło spędzić czas, poznać się lepiej i na krótki czas stać się całkiem niezależni. I udało im się. Odkryli także piękne miejsce, o którym wiedzą tylko oni i pragną, by tak pozostało. Pewnej nocy widzieli mnóstwo samolotów na niebie, trochę dziwne, ale nie przywiązali do tego wielkiej wagi. Niestety, czas sielanki się szybko skończył i musieli wrócić do domu, do normalnego życia. Jednak co znaleźli w swojej rodzinnej miejscowości? Pustkę, martwe zwierzęta, niektórych domów po prostu nie było, w ich miejscu ziała dziura. Co się stało? Co spowodowało w tak krótkim czasie, taką zmianę? Czy to może początek III wojny światowej?

Bohaterką, a zarazem narratorką jest Ellie, osoba zagubiona we własnych uczuciach, a poddana tak wielkiej próbie. Dziewczyna świetnie prowadzi samochody, rodzice mieli do niej wielkie zaufanie, była szczęśliwa mieszkając na wsi i zajmując się farmą. Czy poradzi sobie w nowym świecie?

Oprócz niej jest szóstka innych ocalałych osób, z którą powróciła z Piekła: Homer, Fi, Lee, Robyn, Corrie i Kevin. Każdy z nich wywoływał we mnie jakieś uczucia, czasami miałam ochotę na nich nawrzeszczeć, czasami objąć i powiedzieć, jacy są super. Najbardziej z nich lubię Homera, podziwiam go :). Wszyscy bohaterowie są naprawdę odważni i sprawili, że i ja pragnę taka być.

Pomysł na tę książkę jest wyjątkowy, autor zadziwiał mnie opisami ze wszelkimi szczegółami, naprawdę musiał sporo wiedzieć, by udało mu się stworzyć takie coś. John Marsden niczego nie słodzi i pokazuje, jakie jest w rzeczywistości. Teraz boję się, że to może i mi się przytrafić.

Jeśli chcecie dowiedzieć się, jaka jest przyczyna pustki w miasteczku, to sięgnijcie po tę książkę. Mnie zmusiła do refleksji i pokazała, że to, co oczywiste, wcale nie musi takie być. Wystarczy jedno Jutro by wszystko zmienić! Po tej książce bardziej doceniam dziś. Ta seria ma aż siedem części, które zamierzam przeczytać. Moim zdaniem ta książka może trafić do bardzo dużej ilości odbiorców, jest taka uniwersalna. Polecam, koniecznie przeczytajcie!

9/10