"Profesor" - Charlotte Brontë

Wydawnictwo MG

Rok wydania: 2012

Ilość stron: 312

Cena: 39.90 zł

Poszukiwane szczęście

Jak pewnie już zauważyliście, czasem zdarza mi się czytać nie tylko fantastykę, powieści młodzieżowe, ale także klasykę :). Tym razem zabrałam się za najnowszą, po raz pierwszy wydaną w Polsce, książkę Charlotte Brontë: Profesor. W ten sposób przeczytałam już chyba wszystkie książki tych sióstr i z tego osiągnięcia jestem bardzo dumna :).

Kilka słów wstępu

Charlotte napisała Profesora przed niepowtarzalnymi Dziwnymi Losami Jane Eyre, ale został on wydany dopiero po śmierci autorki.

W powieści znajdują się wątki autobiograficzne, autorka również nauczała języka angielskiego w szkole i też pokochała kogoś. Niestety wybrankiem jej serca był żonaty dyrektor szkoły. Nietrudno sobie wyobrazić, że nie zakończyło się to dobrze...

Narracja

Zdarzenia poznajemy z punktu widzenia głównego bohatera, Williama Cromstwortha. To zdecydowanie ciekawy charakter. Wywodzi się z arystokratycznej rodziny, którą porzuca na rzecz wolności i możliwości decydowaniu o samym sobie. Ten mężczyzna to szlachetny człowiek, który w życiu kieruje się uczciwością, dobrocią i prawością. Oczywiście nie jest pozbawiony wad, życie wystawia go na różne próby, często doświadcza różnych przykrości. Dzięki narracji pierwszoosobowej dobrze poznajemy tę postać, jej spojrzenie na świat i uczucia, co pozwala zobaczyć, jak funkcjonował umysł inteligentnego, wrażliwego dziewiętnastowiecznego mężczyzny.

Historia

Główny bohater po zerwaniu kontaktów z częścią swojej rodziny próbuje odnaleźć szczęście. Z pomocą obcego sobie brata zaczyna karierę kupca, która szybko okazuje się nie być dla niego. Jego brat to okrutny chlebodawca. Z pomocą przyjaciela opuszcza Anglię, by szukać szansy na dobre życie gdzie indziej. Zatrudnia się jako nauczyciel języka angielskiego w brukselskiej szkole. Czekają tam na niego różnego rodzaju wyzwania i problemy. Jednak Williamowi nie brakuje inteligencji i siły, by sprostać przeciwnościom. Czy bohater znajdzie radość w przekazywaniu innym swojej wiedzy? Czy uda mu się znaleźć dom, do którego będzie mógł co dzień wracać?

Moja opinia

Profesor sprostał moim oczekiwaniom i na kilka godzin zabrał mnie w podróż do XIX-ego wieku. Jednak nie dorównał on Jane Eyre (zdecydowanie moja ulubiona powieść Charlotte). Mimo niewspółczesnego języka lektura była przyjemnością, która zawierała również pewną naukę: przedstawiała obraz ludzi i relacji w jakże interesującym XIX wieku.

Dla kogo

Nie każdy lubuje się w klasyce, więc niektórych ta pozycja może nie zainteresować. Jednak uważam, że wszyscy miłośnicy tej epoki jak i sióstr Brontë powinni zapoznać się z tym dziełem przepełnionym barwnymi opisami i ciekawymi postaciami. Książka pełna wnikliwych obserwacji, wyśmiewania pewnych wzorców, jest lekturą niezwykle pouczającą. Uważam, że zdecydowanie warto poświęcić jej trochę swojego czasu :)

Serdecznie dziękuję Wydawnictwu MG za możliwość poznania losów Profesora. 

Powieści Charlotte Brontë:

1. Dziwne losy Jane Eyre
2. Shirley
3. Villette
4. Profesor

"Lokatorka Wildfell Hall" - Anne Brontë

Tytuł: "Lokatorka Wildfell Hall"
Autor: Anne Brontë
Wydawnictwo MG
Rok wydania: 2012
Ilość stron: 525

  Najbliższa ci osoba twoim wrogiem

Były trzy siostry Brontë, które pisały książki. Charlotte i Emily znam już od dawna, a ich dzieła należą do moich ulubionych. Ostatnimi czasy nakładem Wydawnictwa MG po raz pierwszy ukazała się powieść Anne Brontë. Jak mogłabym jej nie przeczytać? Z wielką przyjemnością zanurzyłam się w historii lokatorki Wildfell Hall i cofnęłam się w czasie do XIX wieku.

Zacznę od tego, że Lokatorka Wildell Hall jest napisana w specyficzny sposób, który bardzo przypadł mi do gustu. A mianowicie ta powieść to list od głównego bohatera do jego przyjaciela, dlatego co jakiś czas pojawiały się bezpośrednie zwroty do odbiorcy. Jak dla mnie był to ciekawy zabieg, sprawiający, że powieść jeszcze łatwiej i przyjemniej się chłonęło.

Helen Graham w tajemniczych okolicznościach wprowadza się do Wildfell Hall, nie szuka towarzystwa innych ludzi, odstaje do reszty społeczeństwa. Jej postać intryguje Gilberta Markhama, który szybko zaczyna pałać do owej kobiety pełnej sekretów namiętnym uczuciem. Lady Graham w przypływie zaufania daje Gilbertowi swój dziennik do przeczytania. Jej historia przestaje być dla Markhama tajemnicą, a staje się tragiczną historią kobiety, której oddał serce. Jednak ich związek wydaje się niemożliwy. Przeszłość jest częścią nas samych. Czy można istnieć bez tej części?

Jedyną wadą, jaką mogę zarzucić tej powieści to bohaterowie. Nie mam na myśli tego, że są źle wykreowani, czy ich zachowania nie mają uzasadnienia, bo te kwestie są szczegółowo dopracowane. Najzwyczajniej w świecie nie zapałałam do nich zbyt wielką sympatią. Gilbert wydawał mi się zbyt uczuciowy i taki niedojrzały, a Helen za dobra i cierpliwa. Ale nie przeszkadzali mi oni na tyle, by zniszczyć przyjemność płynącą z czytania powieści Anne Brontë.

Mimo że Lokatorka Wildfell Hall bardzo mi się spodobała, a przy jej lekturze miło spędziłam czas, to nie dorównała niesamowitym, mrocznym Wichrowym wzgórzom czy poruszającym Dziwnym losom Jane Eyre, jednak bez dwóch zdań udowodniła, że wszystkie siostry Brontë miały ogromny talent pisarski. Każda z nich w inny sposób snuje swoją opowieść, kreuje innych bohaterów, ale każda w równie szczegółowy sposób ukazuje życie, jakie wiedli ludzie w XIX wieku.

Lokatorkę Wildfell Hall serdecznie polecam tym, którym przyjemność sprawia zaczytywanie się w XIX-wiecznych powieściach, a także fanom twórczości sióstr Brontë. Utwór Anne Brontë jest niezwykły i warty uwagi wymagającego czytelnika. Jestem pewna, że jeszcze nieraz powrócę do Wildfell Hall i przeżyję XIX-wieczną przygodę z Helen.

Ocena: 10/10

Serdecznie dziękuję Wydawnictwu MG za możliwość przeczytania powieści Anne Brontë.